चितेवरची फूले

चितेवरची फूले

सजुदे माझी पालखी

अंतिम क्रियेच्या दिवशी

मरनानेही घात करावा

पौर्णिमेच्या दिवशी

त्या एकट्या चंद्राची

सोबत फक्त असावी

अन लक्ष तारकांची

उधलन फुलात असावी

चन्द्र तारे साक्षीने

चिता माझी पेटावी

जललेल्या त्या लाकडान्चि

राख हवेत मिसलावी

हवेलाही मग

त्या राखेचा गंध यावा

जीवनालाही परत येण्याचा

एक नविन छंद मिळावा

manali sawant

शब्द

शबद

शब्दांच्या गावी जायचे मला

शब्द शब्दच जिथे शब्द ही अपुरे पडतात

शब्दांच्या वाटेलाच शब्दच दिवा दाखवतात

शब्दांच्या नावेत शब्दांची होडी

शब्दांच्या जिभेला शब्दांची गोडी

शब्दांच्या अंगणात शब्दांचीच फूले फुलतात

शब्दांच्या झाडाला शब्दाचेच झूले झुलतात

शब्दाच्या लढाइत् शब्दच मरून पडतात

शब्दाच्या मेह्न्दित शब्दच रंगतात

भावः ,भावना प्रेम यांचे सुरेख बंध असतात

शब्दांच्या ओंझालित शब्दच रमतात

शब्द कधी गोड , मधाल ,मनोरंजन करतात

शब्द कधी तिखट कडू जिभेला झोम्बतात

manali sawant

majhe ashru

majhe ashru

अश्रु डोळ्यातले डोळ्यातच कसे साठवायचे

डोळ्याच्या काठानी आणखी किती भार पेलायचे

तू नसतोस तेव्हा अश्रु डोळ्यानाच जड़ होतात

आठवनी तुझ्या मनास मोहरून जातात

गोष्ट एक क्षणाची क्षणातच कशी ठेवायची

गोष्ट अशी की शब्दातच कशी साठवयची

तू माझा नाहि हे सत्यच कडू आहे

तुझ्या मार्गातुन जाने हेच पटत आहे

तुझ्या आठवनी व अश्रु हेच सोबत आहेत

आणि न कळत अश्रु ओघलत आहेत

manali

संस्कृति

संस्कृति
संस्कृति शेवटी संस्कृति म्हणजे बाजरीची भाकरी ,वांग्याचे भरित "गणपती बाप्पा मोरयाची"मुक्त आरोळी, केलीच्या पानातील भाताची मुद आणि त्यावरचे वरण,उघड्या पायानी तुडावलेल्या गंगेचा काठ . मारुतीच्या देवलात शनिवारी एका दमात फोडलेल्या नारलातले उडालेले पाणी दुसरयाना पाय चुकून लागल्यावर देखिल आपण प्रथम केलेला नमस्कार -दिव्या दिव्या दिपत्कार,आजीने सांगितलेल्या भुताच्या गोष्टी मारुतीची न जळनारी आणि वाटेल तेव्हा लहान मोठी होणारी शेपटी -दसर्याला वाटायची आपट्याची पाने -पंडरपुरचे धुल आणि अबीर यांच्या सम प्रमाणात मिसलून खालेले डाले आणि साखर फुटाने -सिंह गडावर भरून आलेली छाती आणि दिग्वंत आप्तांच्या मुठभर अस्थिचा गंगा पर्नाच्या वेळी झालेला स्पर्श -कुभातल्या चाकावर फिरनार्या गोळ्याला त्याचे पाण्याचे भिजलेले नाजुक हाथ लागुन धारधार मडके घडावे तसा ह्या अदृश्य पण भावनाने भिजलेल्या हातानी हा पिंड घडत असतो कुणाला देशी मडक्याचा आकार येतो तर कुणाला विदेशी कप -बशिचा

tu mi

tu mi

सर्वाना आपलस करताना

कुणीच नाहि झाल माझ

नात्याच्या या गुन्त्यामध्ये

जीवनच झालय ओझ

अलीकडे तुझ्या वागण्यात

कितीरे बदल झालाय

हातात मोगरा असतानाही

तुला रातराणीचा गंध हवाय

किती वाट पहायची मी

यायला तू उशीर केलास

घरटयातला पक्षी आता

घरट सोडून उडून गेलाय

तुझ्या माझ्या ह्र्द्याच नात

जन्मोजन्मीच असाव

हातात हात घेताना माझा

तू डोळ्यात पाहून हसाव

कितीही संकटे आली तरी

तुझ हात हातात असावा

आणि मुत्युला जवळ करतानाही

देह तुझ्याच मिठीत असावा

lagna

lagna

भरजरीचा शालू नेसून

आले मी माडवात

सप्तपदी जवळ येताच

हात दिला हातात

पुष्प अक्षता सह

मंगल अष्टकांची साथ

आयुश्याच्या नव्या पर्वाला

आता येथून सुरवात

मंगलाष्टक संपली सुरु झाला

सोहला अहेरांचा

मामा - मामी ,आजी -आजोबा

मित्र परिवार हजर

आहेतच वरातिला

आई -वडिलांच्या डोळ्यात

आनद अश्रु उभे होते

त्याना बघून आता मलाही

रडू फुटत होते .................

manali sawant

prem ki maitri ??????????

prem ki maitri ??????????

नकळत या पाशात का अडकत आहे
का असे कुणावर हे मन जड़त आहे

न रहवुनी ही सतत आठवण त्याची होते
पण भेटल्यावर मात्र नि :शब्द होउन बसते

खुप विचार करते हे नेमक काय घडत आहे
प्रेम की मैत्री नाहि उमजत आहे

हलू हलू मन फ़क्त त्याच्याताच गुंतत आहे
स्वप्न ही फ़क्त त्याच्याच करता जागत आहे

हलकेच मग निद्रेचा असा काही धुंद चढतो
मग स्वप्नानाही त्याच्याच गावचा रस्ता दिसतो

manali.d.sawant

प्रेम म्हणजे !!

प्रेम म्हणजे !!

प्रेम म्हणजे सुंगंध , कस्तूरी हुनी श्रेष्ट .
प्रेम म्हणजे काठिन्य , लोखंडा हुनी अभंग .
प्रेम म्हणजे संगीत , ताला-सुराचे नाहि बंधन .
प्रेम म्हणजे समुद्र , भरती - अहोटिचा खेळ .
प्रेम म्हणजे शब्द , मुक्याचे ते बोल .
प्रेम म्हणजे गोडवा , अमृता हुनी गोड़ .
प्रेम म्हणजे दगड , सदैव अटल .
प्रेम म्हणजे मिलन , दीप-पतंगाची प्रीत .
प्रेम म्हणजे मैत्री , नात टिकवनारी .
प्रेम म्हणजे गोष्ट , कधीही न संपणारी ..............!!

मनाली .दि. सावंत ,