चितेवरची फूले

चितेवरची फूले

सजुदे माझी पालखी

अंतिम क्रियेच्या दिवशी

मरनानेही घात करावा

पौर्णिमेच्या दिवशी

त्या एकट्या चंद्राची

सोबत फक्त असावी

अन लक्ष तारकांची

उधलन फुलात असावी

चन्द्र तारे साक्षीने

चिता माझी पेटावी

जललेल्या त्या लाकडान्चि

राख हवेत मिसलावी

हवेलाही मग

त्या राखेचा गंध यावा

जीवनालाही परत येण्याचा

एक नविन छंद मिळावा

manali sawant

शब्द

शबद

शब्दांच्या गावी जायचे मला

शब्द शब्दच जिथे शब्द ही अपुरे पडतात

शब्दांच्या वाटेलाच शब्दच दिवा दाखवतात

शब्दांच्या नावेत शब्दांची होडी

शब्दांच्या जिभेला शब्दांची गोडी

शब्दांच्या अंगणात शब्दांचीच फूले फुलतात

शब्दांच्या झाडाला शब्दाचेच झूले झुलतात

शब्दाच्या लढाइत् शब्दच मरून पडतात

शब्दाच्या मेह्न्दित शब्दच रंगतात

भावः ,भावना प्रेम यांचे सुरेख बंध असतात

शब्दांच्या ओंझालित शब्दच रमतात

शब्द कधी गोड , मधाल ,मनोरंजन करतात

शब्द कधी तिखट कडू जिभेला झोम्बतात

manali sawant